bronzen beelden van beeldend kunstenaar Frank Boogaard

Vanuit mijn overtuiging dat je leeft om je te scholen en te ontwikkelen tot een totaal mens, is dat wat je meemaakt een onderdeel van je ontwikkeling.
Het is voor mij dan ook van belang om een passend antwoord voor mijzelf te vinden op situaties waarin ik verzeild raak.
Zeker als situaties ingrijpen in mijn gevoelswereld is het belangrijk voor mij deze om te vormen tot iets van waarde, waarmee ik, voor mijzelf, bij een volgende gelijksoortige confrontatie beter kan antwoorden.
Door de transformatie van emotie naar schets en die van schets tot sculptuur ben ik een langere periode intensief bezig met die emotionele sfeer en werk dan aan mijn eigen scholing, 'mijn antwoord op die situatie'.
Voor mij is dit een zeer kostbaar goed om op deze manier met mijn leven bezig te zijn en is het vanzelfsprekend dat de glans van deze rijkdom afstraalt van de "momenten van tijd" waarin mijn emoties zijn omgevormd.
De gestalte van een sculptuur is voor mij altijd gerelateerd aan mijn eigen wereld waarin schoonheid en ruimte een belangrijk onderdeel zijn.
Een mensvriendelijke vorm of, een vorm die organisch is, ingegeven door de vormwereld van de natuur. Niet dat dit per definitie mogelijk is bij iedere emotie maar ik vermijd de constructie.
De compositie d.m.v.het samen-voegen, anders dan als versterkend element met een diepere achtergrond bij de opbouw van de sokkel, is voor mij wezensvreemd.
Ergens is het misschien mijn streven om de schoonheid van de natuur te evenaren zonder deze te imiteren.

HET ONTWERP :

Een ontwerp is voor mij geen proces van brainstormen en lange tekenstudie's. Een sculptuur is voor mij een gema-terialiseerde emotie. Een voorval in mijn eigen bestaan veroorzaakt, net als bij ieder ander, een bepaalde stemming, een innerlijk gevoel en dan, zonder dat ik daar bewust over denk, ontstaat in een keer een gevoel van vorm wat ik op dat moment ook direct in een simpele schets op papier zet.
Niet dat iedere schets bruikbaar is als ontwerp maar het is een kristallisatie van een emotioneel moment, een gevoels flits die ik al dan niet omwerk of zoals geschetst omzet in een sculptuur.
Daar situaties en omstandigheden diep ingrijpen in mijn bestaan zijn deze, doordat ik daar voor open sta, de basis van mijn schetsen c.q. mijn sculpturen.

In mijn streven om de emoties in hun waarde als iets mooi's, iets goeds in stand te houden en de lichtheid of vluchtigheid van zo'n moment juist weer te geven is het mijn passie om met het materiaal tot het uiterste te gaan.Het hout zo fragiel mogelijk te vormen, net zo ver door te gaan al s het materiaal dat toelaat.
Daarin mijn wil opleggend aan het materiaal en daarbij al mijn vaardigheid gebruikend om dat te kunnen realiseren. Als uitdaging en als doel om tot de juiste verhouding te komen binnen een sculptuur. Mijn perfectionisme is dan ook de motor om zo ver in de afwerking te gaan dat het hout glanst en al zijn schoonheid en pracht als materiaal openbaart.
Hier komt ook mijn streven naar perfecte lijnen en vlakken uit voort, en de enige mogelijkheid om dat te tonen is door de absoluut gladde afwerking. Een beeld waar de bewerking zichtbaar blijft vertroebeld voor mijn gevoel, het leidt af van de hoofdzaak die een lijn voor mij moet hebben.

DE MATERIAAL KEUS :

Bij het tekenen van een schets in de stemming, waarin ik tijdens dat moment verkeer, zie ik ook duidelijk de houtsoort die voor mijn gevoel bij het ontwerp past. Het is daarin vooral de kleur van het hout dat voor mij bepalend is. Alhoewel een technisch probleem bij de realisatie van het beeld ( dat ik in het schets stadium al kan onderkennen ) mij soms dwingt om een andere houtsoort te kiezen om dat te kunnen maken wat ik geschetst heb.